Yeni ufuklar mı arıyoruz?

Herşey sahip olmakla ilgili sanırım. Sahip olduklarımızın değerini biliyor muyuz acaba yoksa elimizde oldukları için artık ilgimizi yitirdik ve yeni ufuklar mı arıyoruz. İnsanlara duyduğumuz yakınlık anları bizi onlara karşı kabalaştırıyor mu acaba? Ya da alışmışlık dikkatimizin dağılmasını ve artık dikkate gerek olmadığını mı düşündürtüyor. Peki bu durumun ortaya çıkardığı sonuç : yakın gördüğün kişilere kaba, ilgisiz ve dikkatsiz, yakın olmadıklarına karşı harkulade bir incelik ve zerafet. Peki ama sınırları nerede kaybediyoruz. Paylaşılan şeyler bizi birbirimize yaklaştırırken, sırlarımız, zayıflıklarımız ve rutinlerimiz çok fazla büyüyüp, artık görmezden geldiğimiz şeyler haline mi dönüşüyor. Değişmek maddenin, enerjinin herşeyin doğasında varken, neden diyerek değişimi eleştirmiyorum. Sadece anlamaya çalışıyor, Güzel devam eden şeylerin arkadasındaki dönüşümü görmek istiyorum sadece. Kurulmuş onca cümle varken neden artık bir cümle dahi kuramayacak hale gelir insanlar. Alışmak mı oluyor acaba bu, yoksa ilgisini yitirmek mi oluyor. Yoksa dönüşen herşeyin arasında eski kalan şeyler sıkışarak ( evet değişim çarklarının arasından sıkışan sana ait olan kabullerin, davranışların, cümle kalıbın, adımını atış şeklin, espri yapış şeklin ) takılıp kalıyor ve yok mu oluyor anlamları . Oysaki herşeye rağmen aynı kalan şeyler bizi oluşturmuyor mu? Zaaflarımız, sevinçlerimiz çocukluğumuz, kıskançlıklarımız . Sanırım çoğu şey değişiyor ve ben bir köşede kalmış hissediyorum. Çarkların arasına sıkışmış eski ben. İkinci cümleme geri dönersem yeni ufuklar aramanın bir günahı yok dostlar, esas günah dostların kıymetini bilmemekte.. Ve dost, dostu kendi aynası yapar, ayna sana değer göstermiyorsa, gözde yoksa, kalpte çok geri de kalmışsa, işte dost o zaman yıkılır.
Ama ama ama.. Yeniden doğuşlar yıkım olmadan gerçekleşmez. Kötüye, kötü şeylere iyi şeylerden daha çok ihtiyaç vardır çoğunlukla. Ondan mıdır bilinmez bu kıymet bilmezlikler. Uzun zamandır yazmamışken dost kalemi eline aldırır ve nerdeyse hayatının özetini yazdırır sana. Kızsan da yine sevdirir kendini affettirir. Yanlışsan azarlar, rotanı şaşırdığında seni sarsar ve kendine getirir. Susmak istediğinde bazen.. sessizliği paylaşır varlığıyla. Zamana dem vurmadan bu dönemde böyle dostluk kuranlara kadehimi kaldırıyorum, selamımı veriyorum ve yüreklerini takdir ediyorum.

Advertisements

One thought on “Yeni ufuklar mı arıyoruz?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s